[สถานีแดชี]
[11 กา 9140]
[คังเยซอ]
ตอนนี้เธอยังไม่ต้องรีบร้อนอะไรนี่นา
แต่สำหรับฉันมันคือสงคราม
ไม่ต้องห่วง
ถ้าฉันได้เคล็ดลับนั่นมา ฉันบอกเธอแน่นอน
จริงเหรอคะ
คุณพี่พูดจริงใช่มั้ย
ฉันจะเชื่อใจคุณพี่นะ
คุณพี่รู้ใช่มั้ย ว่าคุณพี่เป็นแบบอย่างของฉัน
งานเริ่มตอนหกโมง อย่ามาสายล่ะ
จริงสิ
ฉันควรใส่เดรสไปงานนี้ใช่มั้ย
ก็ใช่น่ะสิ
วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่มยองจูทั้งที
น่าอิจฉาจัง
ชีวิตพี่มยองจูนี่มันเพอร์เฟ็กต์จริงๆ
ฉันจะใส่ชุดแบบจัดเต็มไปเลยนะ
แล้วเจอกันนะคะ
ตื่นได้แล้ว
ตื่นสักทีได้มั้ย
ขออีกหน่อยน่า
เมื่อวานผมมีผ่าตัดตั้งห้าเคสเลยนะ
แต่ก็ยังไปดื่มต่อจนถึงตีสองเนี่ยนะ
ตื่นเดี๋ยวนี้
ทำไมต้องตื่นด้วย
รีบดื่มและดึงสติกลับมาได้แล้ว
- แกะให้หน่อย - อะไรนะ
งานเย็นนี้เป็นงานสำคัญมากเลยนะ
- ผมขอ... - ตื่น!
ปาร์ตี้เหรอ ปาร์ตี้อะไร
เป็นงานที่แม่เยซอจัดขึ้นมาน่ะค่ะ
แล้วมันคือปาร์ตี้อะไรล่ะ
ปาร์ตี้แสดงความยินดี...
ให้กับแม่ของยองแจน่ะค่ะ
ไม่ทันเธออีกแล้วสินะ
คุณช้ากว่าเธอไปก้าวนึง
ฉันเพิ่งกลับจากอเมริกาเมื่อวาน
- แม่เยซอก็เลย... - ทนายคิม
ขอโทษทีนะ
พอดีวันนี้ผมมีธุระด่วน คงไปวันนี้ไม่ได้แล้ว
ไว้ครั้งหน้าผมจ่ายค่าแคดดี้เอง
โอเค ขอบคุณมาก
คุณรู้มั้ยว่าปัญหาของเรื่องนี้คืออะไร
เป็นเพราะคุณอมพะนำ
แล้วเพิ่งมาบอกผมวันนี้ไงล่ะ
ฉันขอโทษ
ฉันลืมน่ะค่ะ
ลืมงั้นเหรอ
นี่คุณใช่แม่ของเด็กเตรียมสอบจริงเหรอ
ลูกเราอยู่ ม. ปลายแล้วนะ
คุณคงไม่ได้คิดจริงๆ ใช่มั้ย
ว่ายัยแม่เยซอนั่นจัดงานนี้ เพื่อแสดงความยินดีจริงๆ
ฉันก็คิดเหมือนที่คุณคิด...
- เหมือนกันนะ - อย่ามาเบี่ยงประเด็น
ผมไม่ได้บอกว่าคุณไม่คิด แต่ที่ผมจะบอกก็คือ...
คุณมักจะช้า...
กว่าแม่เยซอก้าวนึงเสมอ
แต่สุดท้ายเต่าที่เชื่องช้า
ก็เอาชนะกระต่ายได้อยู่ดี
- ว่าไงนะ - อย่าเพิ่งด่วนสรุปไป
เพราะแฟ้มผลงานของยองแจ...
ก็ยังไม่ได้ตกไปอยู่ในมือเธอเหมือนกัน
แม่เก่งที่สุดในโลกเลยค่ะ
แม่ของหนูนี่เก่งจริงๆ
ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ
ถ้าเราได้แฟ้มของพี่ยองแจมา
ทางของหนูต้องโรยด้วยกลีบกุหลาบแน่นอน
ใช่จ้ะ
มันเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด ที่จะทำให้เราไปถึงเป้าหมายได้
หนูจะต้องสอบติดให้ได้
หนูจะต้องเข้าไปเรียนคณะแพทย์ของ ม. โซลให้ได้
โธ่เอ๋ย ลูกแม่น่ารักจังเลย
ลูกสาวใครเนี่ย
ก็ลูกสาวแม่ไงคะ
เตรียมเทียนที่จะใช้ประดับกลางโต๊ะแล้วใช่มั้ย
ทำไมยังไม่เตรียมอีกคะ
ต้องมีเทียนด้วยสิ มันถึงจะช่วยเพิ่มกลิ่นหอมของอาหาร
สักครู่นะคะ
เยซอ
จัดการน้องให้แต่งตัวทีนะ
แล้วผมของหนูล่ะคะ
ป้าคะ
เดี๋ยวป้าทำให้ ขึ้นไปรอได้เลยจ้ะ
- โอเคค่ะ - ขอโทษทีค่ะ
ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ เริ่มจัดโต๊ะได้เลยนะคะ
คุณคะ
ฉันเตรียมชุดไว้ให้ในห้องนอนแล้ว
ใส่ชุดนั้นมาได้เลยนะ
ทำไมผมต้องเปลี่ยนชุดด้วย
เวลาจัดงานแบบนี้ เราก็ควรแต่งตัวให้เข้ากับงานสิคะ
ยองแจเป็นลูกชายของเราหรือไง
ทำไมต้องจัดปาร์ตี้ให้เขาด้วย
ฉันไม่ได้จัดเพื่อยองแจ แต่จัดเพื่อแม่ของเขาต่างหาก
ก็เหมือนกันนั่นแหละ
เหมือนกันตรงไหนคะ
แม้ว่ายองแจจะได้เข้าเรียนที่คณะแพทย์
แต่คนที่เหนื่อยกว่าเขาเป็นพันเท่า
คือแม่ของเขาต่างหาก
ก็ได้ สมมติว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
ทำไมคนอื่นไม่เห็นทำอะไร
แต่มีแค่คุณคนเดียวที่ทำล่ะ
ฉันไม่มีเวลามาเถียงกับคุณหรอกนะ
พาลูกๆ มาให้ทันเวลาก็พอ
เลิกทำอะไรเวอร์ๆ แบบนี้สักทีได้มั้ย
เวอร์เหรอคะ
คุณคิดว่าฉันทำเวอร์เกินไปเหรอคะ
ฉันก็แค่ทำออกมาให้ดีที่สุด
ถ้าอยากจะแสดงความยินดี แค่เลี้ยงข้าวก็พอแล้ว
ทำไมต้องจัดปาร์ตี้อะไรแบบนี้ด้วย
ยองแจเข้าคณะแพทย์ ม.โซลได้ เพียงแค่ยื่นใบเกรด
เราต้องรู้ให้ได้ว่าเขาได้เกรดเท่าไหร่
เขียนเรียงความว่าอะไรบ้าง
หรือเคยผ่านงานอาสาหรือกิจกรรมอะไรมา
ฉันต้องการแฟ้มนั่นมาเพื่อที่จะรู้เรื่องพวกนี้
คุณเลยจัดงานปาร์ตี้ขึ้นมา
- เพียงเพราะอยากได้แฟ้มของเขาเนี่ยนะ - แม่ของคุณปรารถนามาตลอดชีวิต
ว่าอยากให้ครอบครัวได้เป็นหมอสามรุ่นติด
แค่ฉันมีลูกชายไม่ได้ ท่านยังดูถูกฉันขนาดนี้
ยิ่งถ้าเยซอสอบเข้าคณะแพทย์ไม่ได้
คุณคิดว่าฉันจะรอดเหรอคะ
ทำไมลูกของผมถึงจะสอบเข้าไม่ได้
ต่อให้คุณไม่ทำเรื่องไร้สาระพวกนี้...
ฉันต้องทำแบบนี้เธอถึงจะสอบติด
ฉันต้องทำแบบนี้ เธอถึงจะสอบติดได้
เดี๋ยวนะคะ
ใช้แก้วนี้แทนดีกว่าค่ะ
- เปลี่ยนเป็นแก้วใบใหญ่กว่านี้นะ - ได้ค่ะ
ใช้อันนี้แทน
เก็บให้หมดเลยนะ
เดี๋ยวนะคะ ไม่ใช่อันนั้นค่ะ
ใช้สีขาวดีกว่า
- ของหวานเตรียมเสร็จแล้วค่ะ - ค่ะ
ช่วยเอาเมนูนี้ออกทีนะคะ
เตรียมแค่สองเมนูพอ
แล้วจะให้จัดที่นั่งยังไงดีคะ
ให้พวกเขานั่งจากทางฝั่งนี้
ส่วนครอบครัวของฉันจะต้องได้นั่ง
ที่ข้างๆ วีไอพีนะคะ
รับทราบค่ะ คุณนาย
[วีไอพี]
คุณมีรา พร้อมแล้วใช่มั้ยคะ
ค่ะ คุณนาย
ฉันให้มากกว่าที่ตกลงกันไว้นิดหน่อย
ขอบคุณมากค่ะ คุณนาย
ฉันขอเก็บมือถือของพวกคุณ จนกว่าจะจบงานได้มั้ย
ฉันจะคืนให้ทันทีหลังงานจบ
ได้ค่ะ
ส่วนอันนี้เป็นสัญญาค่าปรับ
ในสัญญาระบุว่าพวกคุณ
จะต้องไม่นำเรื่องที่ได้ยินหรือ ได้เห็นที่นี่ไปบอกคนภายนอก
ช่วยเซ็นให้หน่อยนะคะ
[สัญญาค่าปรับ]
[ข้าพเจ้าสัญญาว่าจะไม่เผยแพร่ข้อมูล...]
เปิดได้
ยินดีต้อนรับค่ะ
ยินดีต้อนรับจ้ะ
น่าจะบอกฉันให้เร็วกว่านี้นะคะ
จะได้ไม่ลำบากคนเดียวแบบนี้
ไม่ลำบากเลยค่ะ
ปกติฉันก็สนิทกับพี่มยองจู
ฉันก็ควรเป็นคนจัดงานนี้เอง
ได้ยินว่าคุณจัดปาร์ตี้ให้คุณแม่ยองแจ
คุณช่างน่าทึ่งจริงๆ เลยนะครับ
ไม่ใช่ไอเดียของฉันทั้งหมดหรอกค่ะ
มันเป็นขนบธรรมเนียมของสกาย แคสเซิล
ที่จะต้องจัดงานฉลองให้กับคุณแม่
ทุกครั้งที่มีลูกสอบเข้ามหาลัยได้
จริงเหรอคะ
ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ได้สองปีแล้ว แต่ไม่เคยรู้เลยนะคะเนี่ย
สมกับเป็นสกาย แคสเซิลจริงๆ เลยนะครับ
ครอบครัวของศจ. พัคจะมาสายสิบนาทีนะคะ
เรื่องธรรมดาครับ พวกเขาเป็นดาวเด่นของวันนี้ทั้งที
- เชิญข้างในก่อนค่ะ - ครับ
นี่มันสายแล้วนะ เร็วๆ เข้าสิ
แม่บอกว่ายังไง
ให้ตายสิ เจ้าลูกตัวแสบ
- ซุปปลา - อยากตายหรือไง
- ซุปปลา - ซุปปลาอะไรอีก เร็วๆ เข้า
ไม่ใช่ทางนั้น มาทางนี้
ทางนี้!
ช่วยตั้งสติกันหน่อยได้มั้ย
ลืมตาด้วยสิ
- ผมอยากกินซุปปลา - เข้าไปได้แล้ว
- ซุปปลา - รีบๆ เข้าไปเลย
- ยินดีต้อนรับค่ะ - สวัสดีครับ
ขอโทษนะคะ คุณพี่
ฉันก็อยากมาช่วยงานให้เร็วกว่านี้
แต่สองหนุ่มนั่นไม่ยอมฟังฉันเลย
เขาไม่ยอมทำตามอีกแล้วสินะ
ไม่มีใครหยุดเขาได้จริงๆ
เธอเข้าไปก่อน
เฮ้อ คุณพี่คงจะต้องเหนื่อย...
เยบิน
ถ้าปล่อยให้พ่อใส่แบบนี้คนเดียวพ่อคงอายแย่
ช่างเป็นลูกที่ประเสริฐจริงๆ
แล้วพี่ล่ะ
น่าจะสายล่ะมั้งคะ
เห็นมัวแต่เซ็ตผมบ้าๆ นั่นอยู่
ยัยลูกคนนี้ ไปได้เชื้อใครมานะ
แม่คะ
ขอโทษค่ะ หนูมาสายเพราะมัวแต่ทำผมอยู่
- หนูดูเป็นไงคะ - สวยมากเลยจ้ะ
สมกับที่เป็นลูกสาวแม่
สวัสดีค่ะ สวัสดีจ้ะ
ไอ้พวกคนน่ารังเกียจ
กล้าดียังไงมาเสนอหน้านั่งข้างวีไอพี
สวยจังเลย มานั่งตรงนี้สิ
อีกสามปี น้าคงต้องจัดปาร์ตี้ให้หนูสินะ
ขอบคุณค่ะ คุณน้าต้องจัดให้หนูนะคะ
ได้เลยจ้ะ
แต่คุณก็ยังมาทันเวลานะ ฉันนึกว่าจะมาสายซะอีก
ไปปีนเขามา คนเยอะมั้ยคะ
เขาอะไร
พวกเขามาถึงแล้วค่ะ
ชนแก้ว
- ยินดีด้วยครับ - ยินดีด้วยค่ะ
ยินดีด้วยนะคะ
- ยินดีด้วยนะจ๊ะ ยองแจ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณมากเลยนะ ที่อุตส่าห์มาฉลองให้แบบนี้
แต่มันน่าแปลกนะ
ผมรู้สึกดีใจกว่าตอนที่สอบเข้าคณะแพทย์
ม. โซลได้ซะอีก
มันแน่นอนอยู่แล้วครับ
ในเมื่อยองแจได้เป็นหมอรุ่นที่สามแบบนี้
อย่างนี้ครอบครัวศจ. ชาก็จะกลายเป็น ตระกูลเคเนดี้แห่งเกาหลีสินะคะ
ไม่ใช่แค่ผมหรอกครับ
ทุกท่านที่อยู่ที่สกาย แคสเซิลต่างก็ให้
ความสำคัญกับขนบธรรมเนียม ของตระกูลเหมือนกัน
ใช่แล้วค่ะ
แล้วฉันไม่รู้สึกอิจฉาพวกเศรษฐีเลยค่ะ
ฉันชอบสกาย แคสเซิลมากเลยนะคะ
ที่นี่มีสภาพแวดล้อมที่เหมาะ ต่อการศึกษาของลูกๆ มากเลยค่ะ
ฉันเห็นด้วยค่ะ
แล้วก็ไม่ใช่ที่ที่แค่มีเงิน ก็จะเข้ามาอยู่ได้ด้วยนะคะ
ใช่ค่ะ
แม้แต่ที่ ม. จูนัม
มีเพียงแค่ศาสตราจารย์ชั้นเลิศเท่านั้น ที่จะได้อะไรแบบนี้
แม้ว่าที่นี่จะเป็นที่ของมูลนิธิ
แต่ทั้งเกาหลีมีเพียงแค่พวกเราล่ะมั้ง
ที่ได้อยู่ในคฤหาสน์หลายพันล้านไปจนเกษียณ
แบบฟรีๆ แบบนี้
ชนแก้ว
ฉันเองก็หวังว่าซูฮัน...
ไม่สิ ทั้งหลานแล้วก็เหลนของฉัน
จะได้อยู่ที่นี่ๆ ตราบจนชั่วลูกชั่วหลานไปเลย
เพราะแบบนี้พวกเราถึงต้องช่วยเหลือกันไงครับ
ที่เมืองนอก ตระกูลนึง สามารถครองปราสาทได้เป็นร้อยปี
แค่ได้คิดว่าลูกหลานของผมจะได้เดินเล่น
ในป่าที่แสนงดงามของสกาย แคสเซิลแบบนี้
มันช่างวิเศษมากเลยนะครับ
แต่ผมคิดว่าเพราะสกาย แคสเซิล ตั้งอยู่บนที่ที่ฮวงจุ้ยดีมากต่างหาก
เลยทำให้เซรีกับยองแจ สอบเข้ามหาลัยได้ไงครับ
ใช่แล้วค่ะ เพราะอยู่บนที่ที่ฮวงจุ้ยดี
ทั้งเยซอ ซอจุน กีจุนเลยสอบเข้า
โรงเรียนชื่อดังอย่างโรงเรียนชินอาได้
ฮวงจุ้ยของที่ดี มันก็ถูก
ตอนที่สร้างที่นี่ขึ้นมา
ผมได้ยินว่าประธานคนแรกของ ม. จูนัม
ให้ความสำคัญกับฮวงจุ้ยของที่นี่มาก
แต่ฉันว่าพันธุกรรมสำคัญกว่านะคะ
ดูอย่างทุกคนที่นี่สิคะ
มีแต่ลูกๆ ของเหล่าศาสตราจารย์
จากคณะแพทย์ มหาวิทยาลัยจูนัม
และศาสตราจารย์โรงเรียนกฎหมาย อดีตหัวหน้าอัยการเขตอีก
และยิ่งได้การดูแลอย่างดีจากแม่แบบคุณอีก
เขาถึงได้ประสบความสำเร็จแบบนี้
ได้โปรด
ชี้แนะภรรยาผมด้วยนะครับ
แหม
ฉันเชื่อว่าเธอน่าจะดูแลลูกได้ดีอยู่แล้วนะคะ
ขนาดลูกสาวยังได้ไปเรียนที่ฮาร์วาร์ดเลย
ชนแก้ว
ขอบคุณครับ
พี่อยากเรียนคณะแพทย์จริงๆ เหรอ
หนูได้ยินมาว่าพี่ต้องตัดหัว กระต่ายกับพวกหนูเยอะมากเลยนะ
พี่จะทำได้จริงๆ เหรอ
พี่รักหมามากไม่ใช่เหรอ
นายเป็นเด็กประถมหรือไง
เรื่องแค่นั้นมันจะสักแค่ไหนเชียว
ในเมื่อได้เข้าคณะแพทย์ม. โซลทั้งที
อะไร
พี่คงจะมีความสุขมากเลยสินะ
ใช่
เพราะฉันได้ทำหน้าที่ลูกที่ดีด้วย
หลงตัวเองจริงๆ
พี่คะ ถ้าพี่ไปทำงานจิตอาสาตอนปิดเทอม
พี่พาฉันไปด้วยนะ
ฉันมั่นใจว่าฉันต้องเป็นผู้ช่วยที่ดีได้แน่
ทำไมเธอถึงอยากเข้าคณะแพทย์ล่ะ
ก็แม่สั่งให้ทำน่ะสิ
- นี่! - อะไร
นายนี่มัน...
ลูกพ่อ
มาหาพ่อหน่อย คนเก่งของพ่อ
ลูกพ่อ
- เอาอีกแล้ว - เฮ้อ
หน้าตาก็หล่อ
การเรียนก็ดี มารยาทยังงามอีก
ขอฉันจีบมาเป็นลูกเขยได้มั้ย
แต่เธอต้องมากดบัตรคิวก่อนนะ
ลูกพ่อ
ต่อให้พ่อเกิดใหม่ พ่อก็จะแต่งงานกับแม่เหมือนเดิม
เพราะแม่คลอดลูกออกมาให้พ่อ
ลูกชายคนเก่งของพ่อ พัคยองแจ
ขอพ่อจุ๊บหน่อย
- ทีนึงน่า - อย่านะพ่อ
- หน่อยน่า - เพราะลูกเข้าคณะแพทย์ได้
แม้จะแก่ปูนนี้แล้ว แต่สามีก็ยังคอยหยอดอยู่
น่าอิจฉาจัง
คุณพี่ต้องได้ยินเหมือนกันแน่นอน ในเมื่อเยซอเรียนเก่งขนาดนี้
เอาล่ะ
ของขวัญสำหรับภรรยาของฉัน
ให้ฉันเหรอ
มันคืออะไรเหรอ
ตายแล้ว ที่รัก
นี่มันตั๋วล่องเรือสำราญนี่นา
คุณเอาไปเที่ยวกับคุณแม่นะ
- แล้วก็บัตรเครดิตแบบแพลตินัม - ไม่อยากเชื่อเลย
- เอาไปเลย - ตายจริง
ขอบคุณนะคะ
ลูกแม่
เพราะลูกเลยนะ แม่ถึงได้ของขวัญล้ำค่าแบบนี้
งานรื่นเริงแบบนี้ จะไม่ออกมาเต้นกันได้ยังไง
- ขอเพลงหน่อย - ตายจริง
ว้าว ศจ. ชา
วอลซ์
เปลี่ยนเพลง
ขอเพลงทร็อต
เปลี่ยนเป็นเพลงทร็อต
เพลงทร็อต
ค่อยสดชื่นหน่อย!
ยองแจ
คุณต้องพังทุกอย่างก่อนใช่มั้ยถึงจะพอใจ
เลิกบ่นได้แล้ว
คุณควรจะขอบคุณผมนะ ที่ผมยอมไปงานนี้
นี่คุณไม่พอใจเรื่องอะไรกันแน่
คุณไม่ได้เรียนรู้อะไรมาจาก ภรรยาของศจ. ชาเลยหรือไง
ลูกสาวได้เข้าเรียนที่ฮาร์วาร์ด
คุณเคยเห็นเธอคุยโม้บ้างมั้ยล่ะ
คุณไม่ได้ยินที่ศจ. ชาพูดกับพี่มยองจูเหรอ
เขาขอให้พี่มยองจูชี้แนะภรรยาของตัวเอง
คุณทำแบบนั้นเพื่อฉันบ้างไม่ได้เหรอ
คุณอยากจะให้ผมร่วมมือกับคุณงั้นเหรอ
คุณหมดเงินไปกับงานนี้เท่าไหร่
คุณคิดว่าแฟ้มของยองจู คือของที่ซื้อได้ด้วยเงินเหรอ
ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
แล้วมันรับประกันเหรอว่าถ้าทำตามยองแจ แล้วเยซอจะสอบติด
ทำไมไม่ไปขอกางเกงในยองแจ มาให้เยซอใส่ซะเลยล่ะ
เลิกทำเหมือนฉันไม่มีสามัญสำนึกสักทีได้มั้ย
การสอบสมัยนี้กับสมัยคุณมันไม่เหมือนกัน
ไม่เหมือนกันเลย
ขนาดต้มมาม่ายังมีวิธีทำติดอยู่บนห่อ
คุณไม่วางแผนเลยได้ยังไง ทั้งๆ ที่ลูกจะเข้าคณะแพทย์ที่ดีที่สุดในเกาหลี
จัดงานเลี้ยงเพื่อหวังแฟ้มผลงานของยองแจ
คือแผนที่คุณว่างั้นเหรอ
แม้มันจะไม่ใช่ในสายตาคุณ
แต่มันคือการต่อสู้ที่ดุเดือดเพื่อให้ได้ข้อมูลมา
คุณไม่เห็นสีหน้าของศจ. ชา ตอนที่ฉันชิงตัดหน้าเขาเหรอ
อ๋อเหรอ
ได้ลงมือก่อนคงมั่นใจมากสินะ
ว่าเยซอต้องได้เข้าคณะแพทย์ ม. โซลแน่นอน
ถ้าลูกสอบไม่ติดนะคอยดู
- ไนซ์ ช็อต - ไนซ์ ช็อต
ไนซ์ ช็อต
คุณพี่ วันนี้ตีได้ดีมากเลยนะคะ
นั่นสิ
คงเป็นเพราะฉันกำลังอารมณ์ดีอยู่ล่ะมั้ง
คุณพี่จะออกเดินทางเมื่อไหร่เหรอคะ
มะรืนนี้ฉันจะไปที่อังกฤษก่อน แล้วก็ใช้เวลา
สองเดือนเที่ยวอีก 17 ประเทศ
มะรืนนี้เหรอคะ
ทำไมเร็วจังล่ะคะ
นี่ก็ไม่ใช่แค่ไปปิกนิกด้วย
พ่อยองแจชอบทำอะไรแบบนี้ตลอดเลย
คุณพี่ พรุ่งนี้ไปทานมื้อเที่ยงกันมั้ยคะ
ไปร้านอาหารอิตาเลียนที่คุณพี่ชอบ
ขอโทษทีนะ
พรุ่งนี้ฉันมีนัดทานมื้อเที่ยงกับแม่ซะด้วยสิ
ดีจังเลยค่ะ คุณพี่
ทั้งๆ ที่รู้ว่าคุณพี่กระวนกระวาย
แต่เธอก็ดูชอบใจเนี่ยนะ
กีจุนก็คงอยากเข้าคณะแพทย์เหมือนกัน
พี่เขาอาจจะลำบากใจก็ได้
ศจ. ชาเป็นแค่เพื่อนบ้าน
แต่สามีของคุณพี่เป็นถึงรุ่นน้อง ที่คณะแพทย์ของหมอพัค
มีอะไรต้องลำบากใจอีก
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
แต่ศจ. ชาก็ช่วยยองแจเหมือนกัน
งั้นก็น่าจะให้ทั้งคู่หรือไม่ก็ปฏิเสธทั้งคู่ไปเลยสิ
แฟ้มนั่นมีข้อมูลส่วนตัวของยองแจอยู่
เธอคิดว่าพี่เขาจะก๊อบปี้แล้วไปแจกคนอื่นมั้ยล่ะ
นิสัยอย่างพี่มยองจูเนี่ยนะ
ดูหล่อนทำเข้า
เรื่องประจบนี่ต้องยกให้หล่อนจริงๆ
คุณพี่รู้ใช่มั้ยว่าภรรยาศจ. ชาชอบตีหน้าซื่อ
ระวังหล่อนจะคาบตัดหน้าไปล่ะ หล่อนเอาจริงแน่
หลังจากเรียนจบจากฮาร์วาร์ด
ก็ให้เซรีลงคอร์สเอ็มบีเอต่อ
แล้วค่อยไปทำงานที่วอลล์สตรีต
ส่วนฝาแฝด ก็ให้คนนึงไปทำงานด้านกฎหมาย
ส่วนอีกคนก็ให้ไปเป็นหมอ
นี่คือสิ่งที่สามีฉันคาดหวังไว้ค่ะ
เธอจะกังวลไปทำไม
ในเมื่อศจ. ชาทุ่มเต็มที่ เรื่องการเรียนของเด็กๆ ขนาดนี้
ฉันแค่รู้สึกผิดที่ฉันทำไม่ได้อย่างที่เขาหวังไว้
ฉันอยากดูแลลูกเก่งแบบคุณพี่จังเลยค่ะ
คุณพี่ช่วย...
สอนฉันบ้างได้มั้ยคะ
คุณพี่คะ
ฉันมีเรื่องจะบอกคุณพี่
หลังเล่นรอบนี้ คุณพี่พอจะมีเวลาว่างมั้ยคะ
ขอแค่ห้านาทีก็ได้ค่ะ
ข้อความจาก... แม่เยซอเหรอคะ
เดี๋ยวเล่นเสร็จแล้วเราไปดื่มชากันมั้ย
ฉันขอพูดตามตรงเลยแล้วกันนะ
ฉันน่ะ...
ไม่ให้ใครดูแฟ้มของยองแจหรอกนะ
- คุณพี่ - ฉันเข้าใจดี
ว่าพวกเธอรู้สึกร้อนใจกันแค่ไหน
ความจริงแล้วแฟ้มของยองแจ
อาจจะช่วยพวกเธอได้ก็จริง
แต่ต่อให้ไม่มี พวกเธอก็ไม่น่าจะมีผลกระทบอะไร
อีกอย่างทุกคนก็เก่งกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
อย่างเยซอก็เคยลงแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิก
อะไรพวกนี้มาหมดแล้ว
ส่วนกีจุน ศจ. ชาก็คงดูแลอย่างดีอยู่แล้ว
คุณพี่คะ
- แต่ถึงอย่างนั้น... - ฉันรู้สึกขอบคุณเธอมากเลยนะ
ฉันไม่คิดว่าเธอจัดงานเลี้ยงขึ้นมาเพียงเพราะ
อยากได้แฟ้มของยองแจหรอกนะ
เพราะความสัมพันธ์ของเรา ไม่ได้ไร้ค่าขนาดนั้น
แต่คุณพี่มีลูกแค่คนเดียว
ต่อให้เปิดเผยมัน คุณพี่ก็ไม่เสียหายอะไรเลยนะคะ
จินฮี
ฉันจะให้ใครดูหรือไม่ให้ใครดู มันก็สิทธิ์ของฉันไม่ใช่เหรอ
ฉันเลี้ยงกาแฟเอง
ฉันก็ขอตัวก่อนนะ
คุณซึงฮเย
คุณรู้มั้ยว่าทำไมคุณพี่มยองจูถึงทำแบบนั้น
ทำไมถึง...
มาถามฉันล่ะคะ
พวกเราต่างหากที่อยากรู้มากกว่า
"พวกเรา" อะไรกัน
คุณพี่ซอจินเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน
ใครจะไปคิดได้
"ฉันจะให้ใครดูหรือไม่ให้ใครดู มันก็สิทธิ์ของฉันไม่ใช่เหรอ"
คนเราทำไมถึงหักหลังกันได้ถึงขนาดนี้นะ
[โรงพยาบาล ม. จูนัม]
ยุ่งเหรอ
ฉันถามว่ายุ่งเหรอ
ยุ่งกว่าฉันงั้นเหรอ
ฉันต้องทำทั้งผ่าตัด ตรวจคนไข้ ขึ้นบรรยาย เขียนทีสิสแล้วก็ต้องประชุมอีก
ฉันถามว่าพวกนายยุ่งกว่าฉันอีกงั้นเหรอ
ตอบมา
ฉันบอกว่าให้ตอบไงเล่า!
เพราะพวกนายสามคนยุ่งมาก
ก็เลยสรุปหนังสือเล่มนี้ไม่ได้งั้นสินะ
มีอะไรกัน
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
[ยีนเห็นแก่ตัว]
ขออนุญาตวางยาสลบ คนไข้โอกยองซูกันแล้วเหรอ
เพราะความดันสูง
พวกเขาเลยรอผลวินิจฉัย จากแผนกอายุรศาสตร์ก่อนถึงจะทำได้
- ผลออกมาเมื่อไหร่ให้โทรหาฉันทันที - ครับ อาจารย์
นายซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง
[ยีนเห็นแก่ตัว]
ไม่มีอะไรหรอกครับ
- พอดีผมสั่งงานเจ้าพวกนี้นิดหน่อย - เอามาให้ฉัน
อะไรเหรอครับ
เร็วๆ
ให้เขาไปสิ
เดี๋ยวนี้
"ยีนเห็นแก่ตัว" งั้นเหรอ
นี่คืออะไร
คือว่า... มันคือ...
พอดีผมต้องเตรียมตัวไปอภิปรายที่ชมรม
วิจารณ์หนังสือเดือนนี้น่ะครับ
ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไปสิ
ทีหัวหน้ายังไปทุกเดือนไม่มีขาดเลย
แค่ช่วงแรกๆ น่ะครับ
ที่ฉันไปก็เพื่อจะพิสูจน์ว่าเขาผิด
ที่คิดว่าศัลยแพทย์กระดูก เป็นพวกไม่มีความรู้มายืนจับมีดต่างหาก
เจ้าพวกนี้แทบจะไม่มีเวลานอนด้วยซ้ำ
นายคิดว่าถ้านายไปขู่เข็ญพวกเขา
แล้วทำเนียนนั่งอ่านหนังสือ
มันจะทำให้นายดูฉลาดขึ้นหรือไง
ผมต้องเข้าร่วมชมรมนี้ เพราะซูฮันจะได้รักการอ่านด้วย
ผมก็เลย...
นับวันนายยิ่งทำตัวเหมือนเมียฉันเข้าไปทุกที
[พี่ซูชาง]
พี่ ว่าไง
พี่
นั่งก่อนสิ
พี่มีเรื่องอะไรเหรอ
มีเรื่องอะไร ทำไมถึงบอกทางโทรศัพท์ไม่ได้
ศูนย์ใหม่ที่กำลังจะเปิดเลือกชื่อได้แล้วนะ
ศูนย์กระดูกสันหลังและข้อ
นี่
ถ้าหากตั้งชื่อว่า "ศูนย์ข้อและกระดูกสันหลัง"
นายคงเข้ามาคุมไม่ได้
แต่ในเมื่อเปลี่ยนมาตั้งชื่อว่า "ศูนย์กระดูกสันหลังและข้อ"
ผู้เชี่ยวชาญด้านกระดูกสันหลัง
ที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาล ม. จูนัมอย่างนาย
ถึงจะขึ้นมาเป็นหัวหน้าศูนย์ได้ไงล่ะ
และนายก็จะได้มาอยู่ที่ห้องนี้ต่อจากฉัน
ทำไมพี่ถึงไม่พูดออกมาให้หมดล่ะว่า ผมได้ขึ้นมารับตำแหน่งนี้
ส่วนพี่ก็ได้ขึ้นเป็นผอ. โรงพยาบาล
นายจะไม่ขอบคุณฉันหน่อยเหรอ
เราไปหาอะไรดื่มกันดีมั้ย
ไม่เอาด้วยหรอก เจ้าบ้า
ทำไมล่ะ เดี๋ยวผมจองร้านดีๆ ที่พุงวอนให้เลย
ไม่ต้องเลย
โธ่ พี่นี่ก็เล่นตัวเก่งจริงๆ เลยนะ
งานอดิเรกของคุณนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ
ต่อให้ขาดฉันคุณก็อยู่ได้ แต่ถ้าขาดมีปืนคุณคงอยู่ไม่ได้สินะ
เอาออกมานั่งดูทุกเช้า แล้วก็เก็บเข้าที่เดิมตอนกลางคืน
ทำอย่างกับมันเป็นกิ๊กของคุณเลยนะ
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงทำไม่ไหวเพราะรำคาญแน่ๆ
ก็ตอนนี้เป็นฤดูล่าสัตว์นี่นา
ผมทำได้แค่ช่วงหน้าหนาวเท่านั้นแหละ คุณคงไม่เข้าใจหรอก
ว่าแต่
ทำไมคุณถึงไม่ยอมช่วยซอจินไปล่ะ
เธอตามติดคุณมาตั้งนานแล้วนะ
แต่จะให้ฉันเปิดเผย ชีวิตส่วนตัวของลูกเราได้ยังไง
ชีวิตส่วนตัวเหรอ
ทันทีที่เธอได้แฟ้มไปครอง
เธอจะต้องขุดคุ้ยทุกซอกทุกมุม ตามนิสัยของเธอแน่ๆ
แล้วถ้าเธอเกิดไปรู้เรื่องนั้นเข้าล่ะ
นี่คุณใส่เรื่องนั้นลงไปด้วยเหรอ
คุณบ้าไปแล้วหรือไง
เดี๋ยวยองแจก็ได้ยินหรอก
ทำไมเขาถึงได้อ่อนแอแบบนี้นะ
อ่อนแอเหรอ
เด็กอ่อนแอที่ไหน จะไปแบ็กแพ็กคนเดียวแบบนี้
ตั้งหนึ่งเดือนเลยนะ
[Zorba the Greek]
[ตั้งค่ารหัสผ่าน]
[เปลี่ยนรหัสผ่าน]
[ใส่รหัสปัจจุบัน]
[รหัสผ่านถูกลบแล้ว]
ฉันมั่นใจว่าพี่เขาจะต้องมีความลับที่บอกไม่ได้แน่
หรือว่าเรื่องที่ยองแจสอบติด จะเป็นเรื่องโกหก
ฉันก็นั่งดูผลสอบพร้อมพี่เขานะ
ถ้างั้นเหตุผลจะเป็นอะไรไปได้ล่ะ
พี่เขาไม่มีเหตุผลที่จะไม่ให้คุณพี่นี่นา
ถ้าเป็นเธอ เธอจะทำยังไง
ถ้าหากมีใครบางคน
มาเขียนเรียงความเข้ามหาลัยแทนซูฮัน
แล้วซูฮันก็สอบติดเพราะเรียงความนั่น
ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะ
ศจ. ชาต้องเป็นคนช่วยแก้แน่ๆ
เขาช่วยแก้บทวิจารณ์หนังสือของเด็กๆ
เรียงความของยองแจก็ไม่น่าพลาด
คุณพี่มยองจูต้องขอให้เขาช่วยแน่นอน
เป็นไปได้มั้ยที่คุณพี่มยองจูจะให้แฟ้มกับศจ. ชา
แต่แสร้งทำเป็นว่าไม่ให้ใครเลย
ไม่ใช่หรอก พี่เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
พี่เขาอาจจะติดหนี้บุญคุณศจ. ชา
แต่ไม่มีทางหักหลังเพื่อนรักอย่างฉันได้
ก็เลยเลือกที่จะไม่ให้ใครเลย
ต้องแบบนี้สิถึงจะสมกับที่เป็นพี่มยองจู
ถ้าอย่างนั้น
คุณพี่จะยอมแพ้เหรอ
ฉันเนี่ยนะ
คุณจะยอมแพ้เหรอ
คุณคิดว่าแม่เยซอจะยอมแพ้งั้นเหรอ
แม่ยองแจไม่ยอมยกให้ใคร แล้วเธอจะทำอะไรได้
คุณช่วยเอาใจใส่ มุ่งมั่น และกระตือรือร้นกว่าหน่อยนี้ได้มั้ย
ผมมั่นใจเลยว่าเธอต้องให้คุณแน่
ถ้าคุณแอบเข้าหาเธอโดยที่แม่เยซอไม่รู้
ทำไมคุณถึงได้ดูมั่นใจขนาดนั้นล่ะคะ
ใครเป็นคนสร้างจุดศูนย์กลางนี้ขึ้นมา
การที่ทุกๆ เดือนตลอดสองปีที่ผ่านมา
ชาวสกาย แคสเซิลได้มารวมตัวกัน เพื่อคุยเรื่องหนังสือที่อ่าน
ใครกันที่เป็นคนสร้างชมรมนี้ขึ้นมา
หนังสือทุกเล่มที่ผมให้ยองแจอ่าน
ถูกบันทึกอยู่ในประวัติของเขาทุกเล่ม
ฉันขอตัวเอาขนมไปให้ลูกๆ ก่อน
แม้แต่คำถามที่อยู่ในเรียงความสอบเข้าของเขา!
"หนังสือสามเล่นที่อ่านแล้วประทับใจที่สุด ตอนเรียนม. ปลาย"
- ล้วนเป็นเพราะผมทั้งนั้น - นี่คุณ...
เขียนเรียงความแทนยองแจเหรอคะ
เพราะงั้นลืมเรื่องขนมบ้านั่นไปซะ
และก็ช่วย...
อย่าทำให้ใครมาแย่งของของเราไปได้
ลูกแม่
ยองแจ
แม่บอกแล้วไงว่าวันนี้แม่ก็จะไปเที่ยวเหมือนกัน
จะไม่ได้เจอกันตั้งสองเดือน
จะไม่มาลาแม่หน่อยเหรอ
ผมนึกว่าแม่ยังหลับอยู่น่ะครับ
ลูกรัก
เที่ยวให้สนุกนะจ๊ะ
ถึงแล้วโทรมาหาแม่นะ
ไปก่อนนะครับ
ยองแจ จะไปเที่ยวแล้วเหรอ
- สวัสดีครับ - เดินทางดีๆ และเที่ยวให้สนุกนะ
เดินทางดีๆ นะจ๊ะ
พวกเธอมาทำอะไรกันตั้งแต่เช้า
ฉันมีของจะให้น่ะค่ะ
ฉันก็มีค่ะ
มันคืออะไรเหรอ
ได้ยินว่าบนเรือสำราญสัญญาณไวไฟไม่ค่อยดี
แล้วก็เปิดใช้โรมมิ่งไม่ได้ด้วย
ฉันกลัวว่าคุณพี่จะเบื่อน่ะค่ะ
ก็เลยโหลดเพลงกับหนังที่คุณพี่ชอบมาให้
โธ่ ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
มันทำให้ฉันรู้สึกผิดกับเธอนะ
ฉันก็มีของจะให้ค่ะ
มันคืออะไรเหรอ
นี่มันซองใส่เงินนี่นา
ให้คุณพี่ไว้ใช้ตอนให้ทิปน่ะค่ะ
เพราะมันฉุกละหุกไป ฉันก็เลยเตรียมอย่างอื่นไม่ทัน
พวกเธอจะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่มั้ย
คุณพี่คะ ถ้าคุณพี่รู้สึกไม่โอเคที่จะให้แค่คนเดียว
ถ้างั้นให้แค่ลิสต์พวกเรามาก็ยังดี
ใช่ค่ะ เราขอแค่นั้นก็ได้ค่ะ
ขอโทษทีนะ
ฉันคงให้แฟ้มพวกเธอไม่ได้
แต่ว่า
แต่ว่าฉันจะบอกเคล็ดลับ ที่ทำให้ยองแจสอบติดให้
- เคล็ดลับเหรอคะ - เคล็ดลับเหรอคะ
พวกเธออยากให้ลูกๆ สอบติดไม่ใช่เหรอ
มันเป็นวิธีที่ชัวร์ยิ่งกว่าได้แฟ้มไปอีกนะ
มันคืออะไรเหรอคะ
ธนาคารหลักที่พวกเธอใช้คือธนาคารอะไร
อะไรนะคะ
ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอใช้ธนาคารไหนอยู่
ไหนลองตอบมาซิ
ลองมาวัดดวงกัน
- ธนาคารฮันนัมค่ะ - ธนาคารซอดงค่ะ
เธอนี่ดวงดีจริงๆ
[ธนาคารฮันนัม] [บัตรเชิญระดับวีวีไอพี]
[ธนาคารฮันนัม]
[บัตรเชิญระดับวีวีไอพี]
ประมาณช่วงนี้ของทุกๆ ปี
ธนาคารจะส่งบัตรเชิญไปให้ลูกค้าระดับวีวีไอพี
มันอาจจะดูเหมือนเป็นงานสัมมนาการลงทุน
แต่ความจริงแล้วมันคือ งานประชุมลับที่เชื่อมระหว่าง
แขกระดับวีวีไอพีกับบรรดา สุดยอดผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบเข้า
หากเธอเจอผู้เชี่ยวชาญถูกคน
โอกาสที่ลูกเธอจะสอบติดก็คือ 100 เปอร์เซ็นต์
สวัสดีค่ะ ขอดูบัตรเชิญด้วยค่ะ
[บัตรเชิญระดับวีวีไอพี]
[ลูกค้าระดับวีวีไอพี] [ได้รับเชิญ]
ฉันจะบอกทางไปที่นั่งให้นะคะ
ที่นั่งบีศูนย์สาม คือที่นั่งตรงกลางค่ะ
กรอกเสร็จแล้วค่ะ
หล่อนมาที่นี่ได้ยังไง
พี่มยองจูให้บัตรเชิญแค่ฉันคนเดียวนี่
งานจะเริ่มในอีกสิบนาทีนะครับ
ท่านไหนยังกรอกเอกสารไม่เสร็จ รบกวนเร่งมือด้วยครับ
ขอย้ำอีกครั้งนะครับ
งานจะเริ่มในอีกสิบนาที
ท่านไหนยังกรอกเอกสารไม่เสร็จ รบกวนเร่งมือด้วยครับ
คุณได้มาได้ยังไงคะเนี่ย
คุณคิดว่าผมจะยอมนั่งเฉย หลังจากรู้เรื่องนั้นงั้นเหรอ
ผมต้องใช้เส้นสายทั้งหมดที่มี เพื่อให้ได้บัตรเชิญนี้มา
คุณจะต้อง...
เอาตัวโค้ชของยองแจมาให้ได้
- โค้ชเหรอคะ - ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว
ส่งข้อความบอกผมทุกอย่างเลยนะ
คุณต้องรายงานผมแบบเรียลไทม์
โค้ชหมายเลขหนึ่ง
งานเริ่มแล้วค่ะ เริ่มจากหมายเลขหนึ่ง
อดีตติวเตอร์จากโรงเรียนกวดวิชาชั้นนำ
ที่รับสอนเฉพาะนักเรียนหัวกะทิเท่านั้น
และยังสร้างนักเรียนที่ได้ เหรียญทองโอลิมปิกมากที่สุดอีกด้วย
ตลอดสิบปีที่ผ่านมา เขาเน้นติวให้กับนักเรียน
ที่ต้องการเข้ามหาลัยท็อปทรีของเกาหลี
และอัตราความสำเร็จของเขาก็คือ 94 เปอร์เซ็นต์
[อัตราความสำเร็จ 94 เปอร์เซ็นต์]
ไม่เพียงแค่มหาลัยท็อปทรีเท่านั้น
แต่เขายังทำให้นักเรียนกว่า 271 คน
เข้าเรียนที่คณะแพทย์ ของมหาลัยชั้นนำในเกาหลีได้อีกด้วย
271 คนเลยเหรอ
แปลว่าเขาทำให้นักเรียน สอบติดได้ปีละ 27 คนสินะ
หากรวมคณะแพทย์ ของมหาลัยตามชานเมืองด้วย
ก็จะอยู่ที่ประมาณ 60 คนต่อปีครับ
60 คนนี่ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ
จำนวนของเด็กที่สอบติดไม่ใช่สิ่งสำคัญ
แต่สิ่งสำคัญคือเขาจะทำให้ลูกของเรา
สอบติดหรือเปล่าคือสิ่งสำคัญที่สุด
แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงคะ
โค้ชของยองแจเคยเป็นหนึ่งใน เจ้าหน้าที่ฝ่ายแอดมิดชั่นของม. โซล
งั้นเธอน่าจะรู้เรื่องการยื่นแฟ้มดีนะคะเนี่ย
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
คนในทีมของเธอก็ฉลาดกันเป็นกรดเลยล่ะ
คนในทีมเหรอคะ
แม้การยื่นแฟ้มจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่สุดท้ายก็อยู่ที่เกรดด้วยอยู่ดี
พอเธอได้ตัวโค้ชมา
เขาก็จะตั้งทีมผู้เชี่ยวชาญด้านเกรดขึ้นมา
และสืบหาว่าครูที่โรงเรียนของเด็กคนนั้น
ปกติออกข้อสอบแนวไหน
มีผู้เชี่ยวชาญด้านเกรดด้วยเหรอคะ
พวกเขารู้หมดทุกอย่าง
ข้อสอบที่พวกเขาให้ลองทำก่อนสอบจริง
ตรงกับข้อสอบจริงทุกข้อ
ที่ลูกของฉันตอบผิด ไม่ใช่เพราะเขาไม่รู้
แต่เพื่อไม่ให้มีใครจับได้ต่างหาก
พวกเขาจะวางแผนทั้งเรื่องชมรมที่ต้องทำ และกิจกรรมอาสาที่ต้องเข้าร่วมให้เอง
และยังช่วยวางกลยุทธ์ให้เอาชนะ การแข่งในโรงเรียนได้อีกด้วย
ยิ่งเรื่องประธานนักเรียน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย
- คุณพี่คะ... - และไม่ใช่แค่นั้นนะ
ตลอดสามปีพวกเขาจะจัดการ
เรื่องความเครียดของเด็กให้เอง
เพราะในทีมของเขา มีที่ปรึกษาด้านจิตวิทยาอยู่ด้วย
มาถึงคนสุดท้าย โค้ชหมายเลขเจ็ด
ถึงหมายเลขเจ็ด คนสุดท้ายแล้วค่ะ
โค้ชหมายเลขเจ็ดเคยทำงานเป็น
เจ้าหน้าที่ฝ่ายแอดมิดชั่นของม. โซลมาก่อน
และเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จของเธอก็คือ...
100 เปอร์เซ็นต์ครับ
ตลอดระยะเวลาแปดปีที่ผ่านมา
เธอส่งนักเรียนเข้าคณะแพทย์ ม. โซลไปได้ถึง 16 คน
100 เปอร์เซ็นต์แล้วยังไง
ในเมื่อเธอรับนักเรียนแค่ปีละสองคน
[เธอรับนักเรียนแค่ปีละสองคน]
หล่อนรับนักเรียนแค่ปีละสองคนเท่านั้น
ถึงแม้ว่าค่าจ้างจะสูงไปหน่อย
แต่เด็กที่หล่อนเป็นโค้ชให้ สอบติดกันทุกคน
หล่อนมั่นใจเรื่องนี้ใช่มั้ยคะ
หล่อนรับประกันเลยล่ะ
และจะคืนเงินให้เต็มจำนวน หากเด็กสอบไม่ติด
ฉันอยากได้คนนี้จังเลยค่ะ
มันไม่ได้อยู่ที่เธอ มันอยู่ที่หล่อนต่างหากว่าจะชอบเธอมั้ย
อะไรนะคะ
หมายความว่ายังไงเหรอคะ
เธอต้องไปลองเจอด้วยตัวเอง
เอาล่ะครับ
ถึงเวลาที่ทุกท่านต้องเลือกโค้ชกันแล้ว
บนโต๊ะของทุกคนจะมีซองจดหมายวางอยู่
และมีช่องให้ทุกท่าน เขียนหมายเลขของโค้ชลงไป
ให้ทุกท่านเขียนหมายเลขโค้ชที่ต้องการ...
ตอนนี้เราต้องเลือกแล้วค่ะ
เลือกเบอร์หนึ่งดีมั้ยคะ
ตัดสินใจให้ดีๆ นะครับ
เสร็จแล้วค่ะ
คุณคะ รีบหน่อยสิคะ
เร็วเข้าสิคะ
ส่งกันทุกท่านแล้วใช่มั้ยครับ
ยัง... ยังค่ะ
ท่านที่เลือกโค้ชแล้ว กรุณาเดินตามเจ้าหน้าที่
เพื่อย้ายห้องได้เลยครับ
เสร็จแล้วค่ะ
[หนึ่งข้อความจากสามี]
สามีน้องสะใภ้ของฉันเป็นศาสตราจารย์ อยู่ที่ม. เยลโรงเรียนกฎหมาย
เขาบอกว่าธนาคารเพื่อการลงทุนที่อเมริกา ก็จัดงานแบบนี้เรื่อยๆ เหมือนกัน
เพราะพวกเขาเข้าใจ ว่าลูกค้าต้องการอะไรไงคะ
ถ้าฉันไม่เชื่อใจพวกเขา ฉันคงไม่กล้า
เอาเงินที่ซื้อตึกได้ตึกนึงมาฝากไว้ที่นี่หรอกค่ะ
แต่ว่า...
ถ้ามีเราแค่สามคนก็คงจะดีกว่านี้นะคะ
ไงจ๊ะ เยซอ แม่เอง
แม่คะ
หนูสอบเข้าได้ที่หนึ่งของโรงเรียน
หนูได้กล่าวคำปฏิญาณตนในงานปฐมนิเทศด้วยนะ
จริงเหรอ
สอบเข้าได้ที่หนึ่งจริงเหรอ
แม่ภูมิใจในตัวลูกจังเลย
ลูกบอกพ่อหรือยังจ๊ะ
ลูกบอกเองเลย ตอนนี้แม่มาพบโค้ชของลูกอยู่
จริงสิ ผลเป็นยังไงบ้างคะ
แม่เลือกโค้ชตามที่แม่ยองแจแนะนำมา ไม่ต้องห่วงจ้ะ
แม่คะ
อย่างนี้หนูต้องได้ที่หนึ่งของประเทศแน่เลย
ถ้าหนูสอบเข้ามหาลัยได้คะแนนเต็ม
ก็จะยิ่งหักหน้าคุณยายได้ใช่มั้ยคะ
แม่คะ แค่นี้ก่อนนะคะ
โอเคจ้ะ
นี่ ฉันตกใจนะ
หลบๆ เฮ้ย!
นี่ นายแฝดสยอง
พวกนายได้ยินข่าวกันแล้วใช่มั้ย
ถึงได้มาประชดประชันแบบนี้
ยัยนี่บ้าไปแล้วเหรอ
กีจุน
มันก็แน่อยู่แล้ว พวกนายต้องอิจฉาฉันอยู่แล้ว
แต่ทำอย่างนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ
เท้าไม่ติดพื้นแล้วมั้งเนี่ย
ถอยไป!
เท้าไม่ติดพื้นเหรอ...
นี่ ชากีจุน!
เยซอ
ยินดีด้วยนะ ที่เธอได้ที่หนึ่ง
ฝากไปบอกหมอนั่นทีนะ
ว่าฉันคงจะได้ที่หนึ่งแบบนี้ไปอีกนานเลย
[งานสัมมนาการลงทุน สำหรับลูกค้าวีวีไอพี]
ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะคะ
ฉันชื่อคิมจูยองค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
แม้ว่าทุกท่านในที่นี้จะเลือกฉัน
แต่เพราะฉันจะรับเด็กแค่ปีละสองคนเท่านั้น
หมายความจะต้องมีสองท่านที่ตกรอบ
ฉันจะขอถามหน่อยนะคะ
คุณแม่ซองกยู
ค่ะ โค้ช
คุณเป็นเวิร์กกิ้งมัมใช่มั้ยคะ
ฉันทำงานค่ะ
แต่ฉันเป็นทนายสิทธิบัตร ที่มีสำนักงานเป็นของตัวเอง
ฉันจึงสามารถเลือกเวลาทำงานได้ตามใจชอบ
ฉันก็เลยไม่เคยพลาดการประชุม ผู้ปกครองเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เวิร์กกิ้ง มัมอาจจะทำให้ลูกขึ้นไปอยู่อันดับต้นๆ ได้
แต่จะทำแบบนั้นไปนานๆ ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
คุณน่าจะรู้เรื่องนี้ดี
การสอบเข้ามหาลัยคือเกมที่ลงเล่นโดย
นักเรียน แม่ของนักเรียนแล้วก็ฉัน
และแต่ละคนจะต้องตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง
[ชื่อนักเรียน : ชาซอจุน / ชากีจุน]
แม้ว่าฉันจะจบปริญญาเอก สาขาวรรณคดีฝรั่งเศส
แต่ฉันก็หยุดเขียนวิทยานิพนธ์ ตอนที่ลูกคนโตเข้าเรียนชั้นประถม
และฉันกับสามีก็เริ่มสอนลูกชายสองคนที่บ้าน
ตอนนี้ลูกสาวคนโตกำลังเรียน คณะเศรษฐศาสตร์ที่ม. ฮาร์วาร์ด
ส่วนลูกชายฝาแฝด...
พวกคุณไม่ให้ลูกเรียนพิเศษ แต่สอนด้วยตัวเองเหรอคะ
ก็มีส่งไปเรียนพิเศษบ้างค่ะแต่ว่า...
สามีของฉันจะเป็นคนดูแลวิชาคณิต อังกฤษแล้วก็การอ่านเอง
ส่วนฉันจะดูเรื่องการเพิ่มทักษะ และการเรียนรู้ด้านอื่นให้กับลูกๆ ค่ะ
คุณแม่คะ
ถ้าหากฉันได้เป็นโค้ชให้กับลูกชายของคุณ
สามีของคุณต้องไม่เข้ามายุ่ง กับการเรียนของลูกๆ เด็ดขาด
และปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของฉัน
คุณจะทำได้มั้ยคะ
ก่อนแต่งงาน ฉันเคยเป็นครูอยู่ช่วงนึง
แล้วก็ลาออกมาหลังจากตั้งท้องค่ะ
ฉันคิดว่าระบบการศึกษาของเกาหลี
จำเป็นจะต้องให้แม่คอยอยู่ช่วยลูกๆ ตลอดเวลา
แต่คุณก็ยังส่งลูกไปเรียนเตรียมความพร้อม
ที่โรงเรียนสำหรับเด็กอัจฉริยะตั้งแต่สี่ขวบ
จากที่ฉันเฝ้าสังเกตลูกมา
ฉันคิดว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านการเรียน
ยิ่งสอนเธอเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกสนุกมากขึ้นเท่านั้น
และด้วยนิสัยรักความสมบูรณ์แบบของเธอ หากเธอตอบผิดข้อนึง
เธอจะชักดิ้นชักงอทันที
และจะต้องหาคำตอบข้อนั้นให้ได้ก่อน เธอถึงจะนอนหลับ
ดูเป็นเด็กที่มีสมาธิ และกระหายความสำเร็จดีนะคะ
แต่นิสัยพวกนี้เป็นนิสัยปกติที่ พวกเด็กหัวกะทิมักจะมีกัน
ตอนเธออายุห้าขวบ เธอเคยเล่นหมากล้อมแพ้พ่อตัวเอง
เธอยอมอดข้าวถึงสามวันเพื่อฝึกซ้อม
และสุดท้ายเธอก็เอาชนะพ่อ ที่เคยสอบได้ที่หนึ่งของประเทศได้
เธอเป็นเด็กที่เต็มไปด้วยความอยากเอาชนะ
คุณรู้ว่าเธอมีพรสวรรค์ ที่ไม่เหมือนใครมานานแล้วสินะคะ
เพราะการเลี้ยงลูกให้ กลายเป็นคนที่ประสบความสำเร็จ
คือสิ่งสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของฉัน
ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ส่วนคุณแม่ซองกยูและคุณแม่กีจุน เชิญออกจากห้องได้เลยค่ะ
อิจฉาเหรอ
"สิ่งที่ฉันอิจฉามากที่สุดในชีวิตคือแก้วที่บ้านของฉัน"
"ขนาดพวกมันอยู่เฉยๆ แม่ยังประคบประหงบพวกมันอย่างดี"
"แต่แม่กลับชอบมาจู้จี้ให้ฉันอ่านหนังสือ"
"และไล่ให้ไปเรียนพิเศษได้ทุกวี่ทุกวัน"
"ไม่ต้องไปเรียนพิเศษ"
"ไม่ต้องอ่านหนังสือ แต่แม่ก็ยังรักพวกมันอยู่ดี"
"ฉันคิดว่าแก้วพวกนั้นต้องมียีนเห็นแก่ตัวแน่นอน"
"รู้งี้ฉันน่าจะเกิดมาเป็นแก้วพวกนั้น"
"จบ"
จบแค่นี้เนี่ยนะ!
ไอ้ลูกตัวแสบ เดี๋ยวแม่โบก...
มานี่เลย
ผมขอโทษที่เกิดมานะครับ
ขอโทษที่อะไรนะ
พูดอะไรบ้าๆ ของแก
อูซูฮัน!
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
อูซูฮัน
นี่
แกอิจฉาแก้วงั้นเหรอ อิจฉาแก้วเนี่ยนะ
ระวังๆ
ไอ้ตัวแสบ!
มานี่เลย
ไอ้ตัวแสบ
ไอ้เด็กตัวแสบ
หายไปไหนแล้วล่ะ
ตาเถร
ครั้งนี้อะไรอีกล่ะ
คือว่า...
ฉันเขียนความจริงลงไปน่ะ
เฮ้อ
นายเขียนจริงดิ
ว่านายอิจฉาแก้วพวกนั้น
ถ้าแก้วแตกแม่คงร้องไห้ท่วมบ้าน
แต่ถ้าฉันหายไป แม่คงไม่รู้สึกอะไรหรอก
เยบิน
เราหนีออกจากบ้านกันดีมั้ย
ทำไมต้องหนีด้วยล่ะ
เธอก็บ่นอยากหนีทุกวันไม่ใช่เหรอ
เรื่องนั้นมันก็จริง
เพราะแถวนี้เป็นที่ที่ประสาทสุดๆ ไปเลย
เราหนีกันดีมั้ย
หนีกันเถอะ ฉันมีเงินด้วยนะ
เฮ้อ นายนี่มันโง่จริงๆ
คิดว่ามีเงินแล้วจะทำได้ทุกอย่างเหรอ
เด็กอายุ 14 อย่างพวกเรา ถ้าจะหนีออกจากบ้าน
ก็ต้องมีผู้ปกครองที่อายุอย่างน้อย 20 ปีไปด้วย
เราถึงจะเข้าไปนอนที่ ร้านซาวน่าหรืออะไรพวกนี้ได้
จริงเหรอ แล้วเราจะทำยังไงกันดี
ฉันมีวิธี
เธอมีเหรอ
มันคืออะไรเหรอ
นายยอมเป็นลิ่วล้อของฉันมั้ยล่ะ
อะไรนะ
ถ้านายยอม ฉันถึงจะบอก
ก็ได้
ฉันยอมเป็นก็ได้
ฉันจะทำตามที่เธอสั่งทุกอย่างเลย
สามีเธอรู้เรื่องนี้มั้ย
คุณแม่น่าจะรู้จักนิสัยเขาดีนะคะ
- เขาจะต้อง... - นี่เธอกำลังจะขอ
เงินก้อนโตจากฉันโดยที่เขาไม่รู้งั้นเหรอ
คุณแม่คะ
หนูอยากทำความฝันของคุณแม่เป็นจริง จริงๆ นะคะ
ฉันล้มเลิกเรื่องนั้นไปแล้ว
ไม่ได้นะคะ
หนูทำได้ค่ะ
เยซอทำให้ครอบครัวเรา
กลายเป็นตระกูลที่มีหมอสามรุ่นได้ค่ะ
ตอนที่เยซอได้รางวัลการแข่งขันคณิตศาสตร์
คุณแม่ก็ดีใจไม่ใช่เหรอคะ
คุณแม่คะ
เยซอสอบเข้าโรงเรียนม. ปลายได้ที่หนึ่งของชั้น
ถ้าคุณแม่ช่วยหนูอีกสักครั้ง
เยซอต้องสอบเข้า คณะแพทย์ม. โซลได้แน่นอนค่ะ
โค้ชคนนั้น...
หล่อนไว้ใจได้จริงๆ ใช่มั้ย
เธอเป็นโค้ชที่ภรรยา ของรุ่นพี่จุนซังเป็นคนแนะนำมาค่ะ
ที่ลูกบ้านนั้นสอบเข้าคณะแพทย์ม. โซลได้ ก็เพราะได้หล่อนช่วยค่ะ
ฉันจะโอนเงินให้ภายในวันนี้
ขอบคุณค่ะ คุณแม่
ฉันให้เธอพิสูจน์ตัวเองครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
เข้าใจมั้ย
ค่ะ
ฉันจะทำให้เยซอสอบติดให้ได้ค่ะ
ไม่พลาดแน่นอนค่ะ
คุณแม่
คอยดูให้ดีนะคะ
ฉันจะเลี้ยงลูกสาวของฉัน
ให้ประสบความสำเร็จกว่า ลูกชายของคุณเป็นพันเท่าให้ได้
แน่ใจนะ
ครับ ท่านประธาน
นี่คือเอกสารของเขาครับ
โอเค ออกไปได้แล้ว
อ้าว โค้ชคิม
ฉันว่าจะโทรหาคุณอยู่พอดีเลย
เมื่อวานฉันโอนค่าสัญญาให้แล้วนะคะ
เดี๋ยววันนี้ฉันจะโอนส่วนที่เหลือให้ค่ะ
เยซอสอบเข้ารร. ชินอา ด้วยคะแนนอันดับที่หนึ่งใช่มั้ยคะ
ใช่แล้วค่ะ
มีนักเรียนที่ชื่อว่าฮวังอูจูก็ได้ที่หนึ่งเหมือนกันค่ะ
เด็กคนนี้มาจากโรงเรียนม. ต้น แถบชานเมืองของแดจอน
ขนาดเด็กที่เติบโตในสภาพแวดล้อม ที่ด้อยกว่ายังได้ที่หนึ่งเท่าเยซอ
ฉันคิดว่าเด็กคนนี้อาจจะเก่งกว่าเยซอก็ได้นะคะ
ฉันจะให้เบอร์ของแม่อูจูกับคุณ
ฉันอยากให้คุณตีสนิทกับเธอไว้น่าจะดีกว่า
เด็กอย่างเยซอจะยิ่งพยายามมากขึ้น
หากมีคู่แข่งมาอยู่ข้างๆ เธอ
ได้ค่ะ โค้ช ขอบคุณนะคะ
[ชื่อ : ฮวังอูจู]
[ประวัตินักเรียน]
สีมันเข้มไปนะคะ
แน่ใจนะคะว่าเป็นเลือดวัวจริงๆ
ใครจะไปกล้าหลอกขายแม่อูจูได้
มันคือเลือดวัวจริงๆ
ไม่ได้ใส่น้ำเลย เลือดสดร้อยเปอร์เซ็นต์
ฉันเอาขันนึงค่ะ
ขอมันวัวเพื่อเอาไปต้มกับเลือดด้วยนะคะ
มันวัวนี่ของแถมใช่มั้ยคะ
รู้แล้วจ้ะ แถมก็แถม
เธอนี่จริงๆ เลย
ฉันเป็นแม่ของคังเยซอ ที่เข้าเรียนโรงเรียนเดียวกับอูจูค่ะ
คุณรู้ใช่มั้ยคะว่าพวกเขาได้อันดับหนึ่งเหมือนกัน
ฉันอยากดื่มชากับคุณสักหน่อย พอจะมีเวลามั้ยคะ
[บล็อกเบอร์โทร]
[ยีนเห็นแก่ตัว]
ผู้หญิงคนนี้นี่มันยังไงกัน
ฉันส่งข้อความไปตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ
หล่อนอาจจะเป็นเวิร์กกิ้งมัมก็ได้นะ
ถ้าหล่อนเป็นเวิร์กกิ้งมัม ก็ควรจะอ่อนน้อมกว่านี้สิ
เธอควรจะมาประจบคนอื่น เพื่อเก็บข้อมูลไม่ใช่เหรอ
นั่นมันก็จริง
แสดงว่าเธอน่าจะเป็นแม่บ้านเต็มตัว
ฉันว่ายัยนี่แหละศัตรูของเรา
ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงแปลกๆ แบบยัยนี่มาก่อน
ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่นะ
[แม่โดฮุน]
ว่าไงคะ แม่โดฮุน
คุณหาทีมติวให้เยซอได้แล้วใช่มั้ย ขอโดฮุนเข้าทีมด้วยสิ
เด็กๆ เคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน ถือว่าช่วยๆ กันเถอะนะ
แหม
ฉันยังไม่ได้ตั้งทีมจริงๆ นะ
คุณก็รู้นี่ว่าที่เยซอเอาวิชาคณิตสองออก ก็เพราะต้องเตรียมแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิก
แล้วเธอก็บอกว่าวิชาภาษาเกาหลี แค่ชมรมหนังสือก็พอแล้ว
ชมรมหนังสือเหรอ
ชมรมนั้น...
อย่าให้เข้าเชียวนะ
เข้าได้เฉพาะคนที่อยู่ในนี้เท่านั้นน่ะ
ขอโทษทีนะ
หล่อนอยากเข้าชมรมหนังสือสินะ
ก็ใช่น่ะสิ ใครๆ ก็อยากเข้ากันทั้งนั้น
พวกแม่ของเพื่อนซูฮันก็อิจฉาตาร้อนฉันกันหมด
ถ้าพวกเขารู้ว่าหัวหน้าชมรมนี้ คือศาสตราจารย์จากรร. กฎหมายล่ะก็
ตายจริง ถึงเวลาแล้ว
จะทำยังไงดี ซูฮันยังทำบทวิจารณ์หนังสือไม่เสร็จเลย
[ยีนเห็นแก่ตัว]
เดือนนี้ทุกคนยุ่งกันหรือเปล่าครับ
มีแค่สี่คนเท่านั้นที่โพสต์ลงในคาเฟ่ของชมรม
ความจริงแล้ว บทวิจารณ์หนังสือมัน...
เอาล่ะ จะให้ใครเริ่มก่อนดี
หนูค่ะ
เชิญเลยจ้ะ เยซอ
มนุษย์ก็เหมือนหุ่นยนต์
ที่ต้องคงความเห็นแก่ตัว เพื่อปกป้องตัวเอง
และส่งต่อให้กับรุ่นถัดไป
จริงๆ แล้วหนู...
หนูรู้สึกประทับใจมาก เกี่ยวกับความเข้าใจอันลึกซึ้ง
ในเรื่องมนุษย์ของผู้เขียน
หนูคิดมาเสมอว่าหากไม่ได้เป็นที่หนึ่ง มันก็ไร้ความหมาย
แต่หลังจากที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ มันทำให้หนูได้รู้ว่าหนูคิดถูก
อย่างตัวของหนูเอง
ก็ได้รับยีนที่ยอดเยี่ยม มาจากคุณพ่อและคุณแม่ของหนู
หนูจึงเป็นเด็กที่หัวไว มีเป้าหมายที่หนักแน่น
และมีความอยากเอาชนะที่ไม่มีใครเทียบได้
จากนี้ต่อไป หนูก็จะใช้ยีนที่ได้รับสืบทอดมานี้
ทำให้ตัวเองได้เป็นที่หนึ่งตลอดไป
และจะยึดมั่นตามสัญชาตญาณ ความเห็นแก่ตัวต่อไปค่ะ
เราจะสรุปแบบนั้นได้จริงๆ เหรอครับ
ว่าที่มนุษย์เห็นแก่ตัว เป็นเพราะยีนที่พวกเขามี
มันก็มีบางคนไม่ใช่เหรอครับ
ที่ยอมตายเพื่อช่วยคนจมน้ำ
นายคิดว่าพวกเขารู้เหรอว่าตัวเองจะตาย
ที่พวกเขาทำไปก็เพราะอยากได้คำชมต่างหาก
หนังสือบอกไว้ว่ามีแค่มนุษย์เท่านั้น ที่สามารถต่อสู้และต่อต้านความเห็นแก่ตัวได้
ฉันว่ามันเป็นประเด็นหลักของหนังสือเล่มนี้นะ
แน่ใจว่าเธออ่านแล้ว
ฉันว่านายกำลังอคติกับคำว่า "เห็นแก่ตัว" อยู่นะ
ไม่ว่าที่ไหนบนโลกใบนี้
การเสียสละ...
- ในโลกใบนี้... - ตอนที่ผมเรียนอยู่ม. ต้น
ผมมีครูคณิตคนหนึ่งชื่อว่า อีวอนโด
เขาจะตีผมทุกครั้งที่คู่ของผมตอบคำถามผิด
เขาบอกว่าผมเห็นแก่ตัว เพราะตั้งใจเรียนคนเดียว
ชามินฮยอก ยืนดีๆ ซิ
เดี๋ยวนี้!
หลังจากวันนั้น
ผมคอยถามตัวเองเสมอ ว่าผมเห็นแก่ตัวจริงๆ เหรอ
แล้วผมก็ได้รู้คำตอบหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้
"เห็นแก่ตัว"
มันหมายความว่าอะไรกันนะ
คือการทำสิ่งที่จำเป็น เพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเองค่ะ
ใช่จ้ะ
ถูกต้อง
ดีมาก
การเป็นคนเห็นแก่ตัว
ก็คือการเสียสละเพื่อส่วนรวมนั่นเอง
เมื่อกี้คุณว่าไงนะ
เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไร
ฉันแค่สงสัยว่า ริชาร์ด ดอว์กินส์
จะเขียนหนังสือเล่มนี้เพื่อให้มนุษย์ เป็นคนเห็นแก่ตัว
จริงๆ เหรอ
พวกแกสองคนขึ้นไปก่อน
เลิกพูดจาบ้าๆ สักที
ตอนนี้มันใช่เวลาที่คุณจะมาพูดเรื่องนี้เหรอ
เราต้องทำให้ลูกๆ เข้ามหาลัยโดยไม่มีโค้ช
แล้วยังต้องแข่งกับคนที่ยอมจ่ายเป็นพันล้านอีก
แต่คุณว่ามันใช่เหรอคะ ที่จะมาติวเด็กๆ เองแบบนี้
ต่อให้ผมพยายามแค่ไหน
แต่ถ้าลูกๆ ไม่พยายามตาม มันก็จบอยู่ดี
คุณเห็นเยซอวันนี้มั้ย
แค่นั้นมันยังไม่พออีกเหรอ ถึงยังมาทำ
- ให้เรื่องมันแย่กว่าเดิมแบบนี้อีก - คุณจำไม่ได้เหรอคะ
คุณลองสอนพวกเด็กๆ ดูแล้ว
- บางทีมันอาจให้ผลตรงข้าม... - คุณไม่รู้เหรอ ว่าทำไมผมถึงต้องทำแบบนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อคุณ ผมคงไม่ต้องมาเจอ...
อากาศดีขึ้นนะเนี่ย
อากาศดีจัง
นั่นแท็กซี่นี่นา
เขาจะขับไปไหนนะ
บ้านของพี่มยองจูเหรอ
ฉันว่าไม่น่าจะมีแขกมานะ
- คุณพี่คะ - คุณพี่คะ
เหนื่อยจริงๆ
เรื่องเที่ยวนี่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้นะ
ฉันล่ะเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
แต่คุณพี่ไม่ได้ไปเที่ยวแบบนี้มานานแล้วนะ
นี่ก็ยังไม่ถึงเดือนดีเลย
- นั่นสิคะ - เฮ้อ
ถ้าฉันต้องอยู่ถึงสองเดือน ฉันต้องเป็นบ้าตายแน่ๆ
แล้วแม่ฉันก็เดินไม่หยุดเลย
ขนาดแปดสิบแล้ว แรงยังไม่ตกเลย
แล้วยังพูดไม่หยุดอีกด้วย
แต่มันน่าเสียดายตั๋วนะคะ
ว่าแต่คุณพี่พลาดประเทศไหนไปบ้างคะเนี่ย
จริงๆ ฉันก็ได้เห็นเกือบหมดเลยนะ
ฉันเคยไปยุโรปมาก็หลายครั้ง แต่ก็ไม่เหมือนเดิมเลยสักครั้ง
ทั้งโรม บูดาเปสต์ ปราก เนปาล
แต่วิวกลางคืนที่เนปาลนี่สวยมากจริงๆ
จริงสิ ฉันซื้อของมาฝากพวกเธอด้วยนะ
รอแป๊บนึงนะ
มันคืออะไรเหรอคะ คุณพี่
ฉันซื้อมาให้เหมือนกันทุกคนเลย
นี่จ้ะ
ฝากให้ซึงฮเยด้วยนะ
ขอบคุณค่ะ คุณพี่
- เปิดเลยได้มั้ยคะ - ได้สิ
มันคืออะไรนะ
โอ้ ห่อมาอย่างดีซะด้วย
ตายจริง
- มันสวยมากเลยค่ะ - สวยจังเลย
ขอบคุณนะคะ คุณพี่
พวกเธอ
พรุ่งนี้เราค่อยคุยกันดีมั้ย
ฉันอยากไปอาบน้ำพักผ่อนหน่อยน่ะ
- โอเคค่ะ - ได้เลยค่ะ
เราไปทานอาหารอิตาเลียน ที่ร้านโปรดของพี่ดีมั้ย
เอาสิ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
- ไปก่อนนะคะ - จ้ะ
- พักเยอะๆ นะคะ - จ้ะ
บาย
พักเยอะๆ นะคะ คุณพี่
[SKY Castle]
อยู่ดีๆ เขาก็ย้ายออกแล้วก็ยื่นใบลาออกด้วย
ไม่คิดว่ามันแปลกๆ เหรอ
หรือหมอพัคมีเมียน้อย
พี่มยองจูรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ
ก็เลยออกไปตามหาทั่วทั้งประเทศ
ยองแจกับแม่ของเขา...
พวกเขาไม่มีปัญหาอะไรกันใช่มั้ย
เหมือนมีคนย้ายเข้าบ้านยองแจนะ
เขาคือคนที่ประธานไปทาบทามมาใช่มั้ยคะ
พวกเขาไม่รู้ใช่มั้ยเนี่ย ถึงได้ย้ายเข้ามาแบบนี้
สวัสดีค่ะ ฉันเพิ่งย้ายมาอยู่บ้านข้างล่างตรงนั้นค่ะ
- อ๋อ งั้นเหรอคะ - ค่ะ
หรือว่าเธอคือ... มีฮยังใช่มั้ย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย